Αποτελέσματα προηγούμενων βουλευτικών εκλογών

Βρείτε εδω πέρα μια πολύ πλούσια αναφορά στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές από την πολύ γνωστή online βιβλιοθήκη Wiki.

Μάθε που ψηφίζεις.

Για να βρείτε που ψηφίζετε κάντε κλικ εδώ.
Αν θέλετε να βρείτε και στον χάρτη που βρίσκεται το εκλογικό σας κέντρο, βάλτε την διεύθυνση στον ηλεκτρονικό οδηγό που θα βρείτε εδώ.

Οι Υποψήφιοι

Βρείτε παρακάτω συνδέσεις για προσωπικές ιστοσελίδες των υποψηφίων όπως τις έχουν δημοσιεύσει τα κόμματα. Καλό είναι πριν τους "σταυρώσετε" να ρίξετε μια ματιά και να ξέρετε τι ψηφίζετε:

• Υποψήφιοι Νέας Δημοκρατίας
• ΠΑΣΟΚ
• ΚΚΕ (Δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρω ακόμα κάπου συγκεντρωμένο! Ούτε στην ιστοσελίδα του κόμματος).
• ΣΥ.ΡΙΖ.Α
• ΛΑΟΣ
• Δημοκρατική Αναγέννηση (Δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρω ακόμα κάπου συγκεντρωμένο! Ούτε στην ιστοσελίδα του κόμματος).
• Οικολόγοι Πράσινοι
  
• Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς
  

Ιστοσελίδες όλων των πολιτικών κομμάτων

Λοιπόν επειδή υπάρχουν περισσότερα κόμματα από τα 5 που νομίζουμε, θα μαζέψω εδώ όσα link σε ιστοσελίδες κομμάτων υπάρχουν. Μείνετε συντονισμένοι...

1. Νέα Δημοκρατία
2. ΠΑΣΟΚ
3. ΚΚΕ
   
4. ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ
5. ΛΑΟΣ
6. Δημοκρατική Αναγέννηση
   
7. Οικολόγοι Πράσινοι
8. ΚΚΕ μ-λ
9. Μ-Λ ΚΚΕ
10. Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΜΕΡΑ) στο οποίο συμμετέχουν, μεταξύ άλλων:
1. οι ΑΚΟΣ (Αυτόνομη Κομμουνιστική Οργάνωση Σερρών),
   
2. ΕΕΚ (Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα),
   
3. ΕΚΚΕ (Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας),
   
4. ΝΑΡ (Νέο Αριστερό Ρεύμα),
5. νΚΑ (νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση).
   
11. Φιλελεύθερη Συμμαχία
    

διαφεύγει
Αν υπάρχει κανένα άλλο και μου , στείλτε το παρακαλώ και θα το δημοσιεύσω και αυτό.

Ξενοφών Ζολώτας· οι ιστορικοί του λόγοι

»»» Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957: "I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed "Greek" to all present in this room. I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words. "Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic arid generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia". Δύο χρόνια αργότερα, το 1959, ο Ξ. Ζολώτας έδωσε μία άλλη ελληνοαγγλική ομιλία, ζητώντας να τον ακούσουν με προσοχή, ακόμα κι αν υπήρχε ο κίνδυνος να κουράσει τους ακροατές του. Ιδού ο λόγος και η ελληνική του "μεταγραφή": Kyrie, it is Zeus' anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes. Political magic has always been anti-economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic. Parallel to this,we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic. The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, i sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue, i emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers. [Κύριοι, είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής, στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους. Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική. Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, που τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι χάλκινα. Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές. Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές. Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.] Στο παρελθόν, ο Ξ. Ζολώτας είχε εκφωνίσει και έναν ελληνο-γαλλικό λόγο. Ευκαιρία να μάθουμε και λίγα γαλικούλια! Le Dedale Synchrone Du Cosmos Politique Kyrie, Sans apostropher ma rhetorique dans l� emphase et la plethore, j� analyserai elliptiquement, sans nul gallicisme, le dedale synchrone du cosmos politique caracterise par des syndromes de crise paralysant l� organisation systematique de notre economie. Nous sommes periodiquement sceptiques et neurastheniques devant ces paroxysmes periphrasiques, cette boulimie des demagogues, ces hyperboles, ces paradoxes hypocrites et cyniques qui symbolisent une democratie anachronique et chaotique. Les phenomenes fantastiques qu�on nous prophetise pour l� epoque astronomique detroneront les programmes rachitiques, hybrides et sporadiques de notre cycle atomique. Seule une panacee authentique et draconienne metamorphosera cette agonie prodrome de l� apocalypse et une genese homologue du Phenix. Les economistes technocrates seront les strateges d� un theatre polemique et dynamique et non les proselytes du marasme. Autochtones helleniques, dans une apologie cathartique, psalmodions les theoremes de la democratie thesaurisante et heroique, soyons allergiques aux parasites allogenes dont les sophismes trop hyalins n� ont qu�une pseudodialectique. En epilogue a ces agapes, mon amphore a l� apogee, je prophetise toute euphorie et apotheose a Monsieur Giscard d� Estaing, prototype enthousiasmant de la neo-orthodoxie economique et symbole de la palingenesie de son ethnie gallique.

Είμαι Τούρκος?!

Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Ο υποψηφίος της ΝΔ στη Ξάνθη Ορχάν Χατζή Ιμπραήμ δηλώνει οτι αισθάνεται Τούρκος? Και ο κ. Καραμανλής ακόμα τον στηρίζει?
Ναι καταλαβαίνω ότι έτσι πως είναι τα πράγματα κάθε έδρα στην Βουλή είναι κρίσιμη αλλά όχι να τα ξεπουλάμε και όλα. Αν ο κ. Ορχάν Χατζή Ιμπραήμ νιωθει Τούρκος να πάει στην Τουρκία να βάλει υποψηφιότητα ή να παραμείνει στην Ελλάδα σαν φιλοξενούμενος και με χαρά μας θα τον έχουμε εδώ. Αλλά όχι να κατεβαίνει για υποψήφιος για το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Έχετε ακούσει κανέναν Αμερικάνο, ομογενή από Μεξικό ή Ελλάδα να δηλώνει ότι νιώθεί Μεξικανός ή Έλληνας. Πρώτα από όλα νιώθει Αμερικάνος.
Δηλώσεις σαν και αυτές του κ. Ιμπραήμ θα έπρεπε να ενεργοποιούν αυτομάτως διαδικασίες διαγραφής. Αν ο κ. Καραμανλής θέλει να πιάσει το λαικο αίσθημα και να είναι ειλικρινής, να πράξει γρήγορα και θα βρεί πολλούς Έλληνες στο πλευρό του.

Τι είναι πάλι αυτό!!!

Αγαπητοί φίλοι μου. Δείτε αυτό και θα πεθάνετε στα γέλια! Ιδιαίτερα το Photo Album!!!
Μα καλά...μερικοί άνθρωποι δεν έχουν καμία είκονα τι επικοινωνούν στον κόσμο?
Κ. Καραμανλή, είναι αυτός υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας? Τον έχετε επιλέξει!!?

Τι λέει ρε παιδιά...?

Δεν το θέλω να πω μην φανώ ότι είμαι πολιτικοποιημένος... αλλά τι λέει ρε παιδιά? Παρακολουθω την συνέντευξη τύπου του κ. Παπαανδρέου και δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Όλο τα μπερδεύει και δεν μπορώ να καταλάβω τι λέει με σαφήνεια. Πρέπει να έχω ζαλιστεί. Ακόμα και στο πιο απλό πράγμα "Τι θα κάνετε αν χάσετε τις εκλογές? Θα παραιτηθείτε?" αυτός άρχισε να λέει για το πρόγραμμα της ΝΔ. Τελικά δεν μάθαμε.
Θέλω μια απάντηση τώραααα. Κάτι ξεκάθαρο.

Εκβιασμός ή απλά η πραγματικότητα?

Πολύ αναφέρουν ότι η δήλωση του κ. Καραμανλή ότι αν δεν επιτύχει αυτοδύναμη κυβέρνηση θα αναγκαστεί να πάει σε νέες εκλογές αποτελεί έμμεσο εκβιασμό προς τον Ελληνικό λαό. Λοιπόν προσπαθώ να το δω το θέμα αυτό χωρίς να επηρεάζομαι από κομματική τοποθέτηση. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα? Αν βγει στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ (που ακόμα όλα παίζονται), και δεν έχει αυτοδυναμία, δεν θα αντιμετωπίσει τα ίδια μεγάλα προβλήματα? π.χ. το ασφαλιστικό? Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν οι εξής λύσεις (και αφορά την οποιαδήποτε κυβέρνηση τελικά εκλεγεί):

1. Να προσπαθήσει να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις στήνοντας συμμαχίες (μάλλον αδύνατον με την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση).
2. Να μην κάνει τίποτα (δηλαδή όχι μεταρρυθμίσεις) αφού δεν μπορεί να πετύχει συμμαχίες και να περάσει τα σχέδια νόμου.
3. Να προκηρύξει νέες εκλογές με ελπίδα να πετύχει αυτοδυναμία στην νέα κυβέρνηση.

Άλλη λύση δεν βλέπω.

Το βασικό και για τις τρεις επιλογές είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι αλλαγές στο κοινωνικό κράτος, μεγάλου μεγέθους. Τι σημαίνει αυτό? Σημαίνει ότι, ότι και να γίνει, για να υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει αναγκαστικά να θιγούν κάποια συμφέροντα. Είναι σαν τα έργα των φραγμάτων. Όταν αποφασίζεται να φτιαχτεί ένα φράγμα σε ένα ποτάμι, γίνεται για να περιορισθούν οι απώλειες, να συσσωρευθεί νερό, να ενισχυθεί η άρδευση, να παραχθεί ενέργεια, κλπ. Από την άλλη η επίδραση του φράγματος στο άμεσο περιβάλλον είναι δραματική. Βυθίζονται εκτάσεις, αλλάζει ο βιότοπος, το κλίμα, κλπ.
Η απόφαση να φτιαχθεί ένα φράγμα είναι πολλές φορές ζήτημα ζωής και θανάτου. Σε περιοχές που βασίζονται π.χ. στην γεωργία, η κατασκευή ενός φράγματος μπορεί να σημαίνει την διατήρηση του ντόπιου αγροτικού πληθυσμού και της τοπικής οικονομίας. Η μη κατασκευή του από την άλλη μπορεί να σημάνει ακριβώς τα αντίθετα. Εγκατάλειψη και διάλυση μιας ολόκληρης οικονομίας λόγω μην συμβατών συνθηκών διαβίωσης.
Το ασφαλιστικό είναι παρόμοια κατάσταση. Το ποτάμι είναι οι οικονομικοί πόροι που διατηρούν σε λειτουργία το ασφαλιστικό σύστημα. Η αύξηση όμως του ορίου ζωής, η κακή διαχείριση των πόρων, κλπ, είναι τα σημεία όπου το ασφαλιστικό "ποτάμι" χάνει νερά. Απαιτείται άμεσα να φτιαχθεί ένα φράγμα που θα συγκρατήσει και θα συσσωρεύσει τους πόρους και θα το διατηρήσουν για μελλοντική χρήση.
Το φράγμα είναι ΣΙΓΟΥΡΟ ότι θα φέρει ΠΟΛΛΕΣ αντιδράσεις. Αυτό αποτελεί και το κομβικό σημείο που ορίζει ότι οι πιθανότητες συνεργασίες μεταξύ κομμάτων σε επιλογές μεγάλων μεταρρυθμίσεων ουσιαστικά θα είναι ανύπαρκτες. Μπορεί να συμφωνήσουν σε μικρά και ασήμαντα (π.χ. την αύξηση των μισθών των βουλευτών) αλλά αποκλείεται να βρουν κοινή βάση στα μεγάλα προβλήματα.
Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ (αν και διατείνονται περί του αντιθέτου) έχουν μια κοινή γραμμή για την αντιμετώπιση των μεγάλων θεμάτων (το γεγονός βέβαια της μη συνεργασίας των δύο μεγάλων έχει και πάλι την βάση του στην διαφοροποίηση των συμφερόντων παρ' όλου που ο επιθυμητός στόχος είναι ο ίδιος). Η γραμμή αυτή συμβαδίζει με την γραμμή που μας υποδεικνύει και η Ευρώπη.
Η αριστερά (τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ) δεν πρόκειται ποτέ (λόγω δέσμευσης τους - προβαλλόμενη ιδεολογία - στο δικό τους τμήμα του εκλογικού σώματος) να συμφωνήσουν στην "καπιταλιστική" επιλογή της Ευρώπης. Βέβαια, η αριστερά δεδομένου ότι δεν έχει το "πρόβλημα" να εκλεγεί ποτέ κυβέρνηση, δεν ανησυχεί και για τον τρόπο υλοποίηση ενός έργου χωρίς επιπτώσεις (με άλλα λόγια αυτό που λέει είναι: "Να φτιάξουμε το φράγμα γιατί χρειάζεται, αλλά δεν πρέπει να βυθιστεί κανένα μέρος από τα χωράφια που συνορεύουν στο ποτάμι" σε μετάφραση-> "Πρέπει να λυθεί το ασφαλιστικό, αλλά δεν πρέπει να θιγεί κανένα συμφέρον / κεκτημένο της εργατικής τάξης").
Και εγώ λέω μακάρι να γινόταν κάτι τέτοιο. Μπορεί όμως? Αν ήταν για το φράγμα, τεχνικά θα έλεγα ότι γίνεται. Θα προεκτείνουμε το φράγμα με τοιχία σε όλο το μήκος του ποταμού προς τα επάνω μέχρι τις πηγές! Χα! Brilliant! (ποιος δίνει σημασία ότι κάτι τέτοιο θα κόστιζε 1000 φορές παραπάνω από ότι να φτιαχτεί το φράγμα μόνο του και η οικονομία της χώρας θα κατέρρεε την άλλη ημέρα από έλλειψη πόρων. Λεπτομέρειες).
Βέβαια, η αριστερά λέει. Το κόστος να το αναλάβει ο ιδιωτικός τομέας. Να απορροφήσουμε πόρους (π.χ. φόρους) από τον ιδιωτικό τομέα και να φτιάξει αυτός τα τοιχία μέχρι τις πηγές. Αυτό όμως και πάλι είναι αδιέξοδο (που ποτέ κανένας υπουργός οικονομικών της Αριστεράς δεν κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Για να μην ξεφύγω του θέματος, θα το αναπτύξω σε άλλη καταχώρηση).
Άρα καταλήγουμε.
Συνεργασίες μεταξύ κομμάτων για επίλυση των μεγάλων εθνικών προβλημάτων = Αδύνατον

Μας μένουν όμως ακόμα δύο λύσεις (για την μέλλουσα κυβέρνηση):

1. Να μην κάνει τίποτα (δηλαδή όχι μεταρρυθμίσεις) αφού δεν μπορεί να πετύχει συμμαχίες και να περάσει τα σχέδια νόμου.
2. Να προκηρύξει νέες εκλογές με ελπίδα να πετύχει αυτοδυναμία στην νέα κυβέρνηση.

Αν δεν κάνει τίποτα, θα είναι ίσως το πιο καταστροφικό. Το ποτάμι θα στερέψει. Και όταν θα αποφασίσουν να φτιάξουν το φράγμα, τότε θα έχει ήδη διαλυθεί πρώτα η τοπική οικονομία. Δυστυχώς, η επίλυση των μεγάλων προβλημάτων είναι ένας αγώνας δρόμου. Πρέπει να λυθούν "χθές" και κάθε μέρα καθυστέρησης τα επιδεινώνει με εκθετικό ρυθμό. Νομίζω ότι η λύση αυτή είναι η πιο επικίνδυνη.
ΌΜΩΣ υπάρχει κάτι σε αυτήν την λύση που την κάνει ακόμα πιο επικίνδυνη. Οποιαδήποτε κυβέρνηση εκλεγεί με αυτό το σχήμα (μη αυτοδυναμίας), θα αποκτήσει άμεσα το άλλοθι (με το πέρας της θητείας της) ότι δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τα έργα μεταρρύθμισης λόγω μη συμφωνίας μεταξύ των μερών. Στο πλαίσιο αυτό πιθανόν να ακούσουμε ότι τα περιθώρια να επιλυθούν τα μεγάλα προβλήματα εξαντλήθηκαν χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα, ως εκ τούτου, η επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει στην συνέχεια να βρει το καλύτερο άλλοθι να επιβάλλει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ μέτρα για να πετύχει τους σκοπούς της. Τότε... βράσε ρύζι.

Άρα, τελικώς μήπως ο Καραμανλής είχε δίκιο? Αν τα πάρεις απλά, είναι 1+1=2. Αν δεν πάμε στην λύση Νο3, τότε θα πάμε αναγκαστικά στην λύση Νο2.

Αρά συμφωνώ. Η πρόταση του κ. Καραμανλή είναι εκβιασμός. Μόνο που διαφωνώ στο ποιος την εκφράζει. Ο εκβιασμός γίνεται από την ίδια την κατάσταση που ζούμε και όχι από τον κ. Καραμανλή.

Έλληνες! Σας εκλιπαρώ για το καλό του τόπου μας και για το μέλλον των παιδιών μας. Δεν σας καλώ να ασπασθείτε την γνώμη μου. Σας καλώ να ενημερωθείτε. Διαβάστε και κρίνετε. Δεδομένου όμως ότι η γραφή σπάνια είναι και αντικειμενική, διαβάστε από όλες τις πηγές. Και από ΝΔ και από ΠΑΣΟΚ και από ΚΚΕ και από όλα τα άλλα κόμματα. Μετά επιστρατεύστε την λογική σας και αποφασίστε. Χωρίς ιδιοτέλεια. Για την Πατρίδα μας και για τα παιδιά μας!

Και όμως εκσυγχρονιζόμαστε

Το άρθρο αυτό είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα "Νεα Ημέρα" την 2-3-1928!

Το Debate είναι εδώ...Debate Video - Part 1 .

Δείτε το debate που έγινε την 6-9-07 μεταξύ των πολιτικών αρχηγών.
Κάντε κλικ στην εικόνα παρακάτω να ξεκινήσει το video:

Debate - Απόψεις

Τελικά έγινε και το πολύ αναμενόμενο debate. Απόψεις...
- Ο κος Καραμανλής είναι ο πρώτος πολιτικός που μας λέει κάτι ξεκάθαρα!!! Είναι ο πρώτος που λέει, έκανα λάθος αλλά θα δουλέψω να το διορθώσω (η αναφορά του για τους προέδρους των ταμείων).

- Ο κος Παπανδρέου όντως μίλησε σαν αντιπολίτευση παρά σαν επικείμενος νέος πρωθυπουργός. Νομίζω επίσης ότι οι θέσεις του μάλλον μας μπέρδεψαν περισσότερο από ότι μας ξεμπέρδεψαν.

- Για την κα Παπαρήγα, μπορώ να πώ ότι αυτό που έδειξε είναι ότι είναι μια έμπειρη πολιτικός. Η ιδεολογικές τις τοποθετήσεις μπορεί να είναι ξεπερασμένες (στην μετά ΕΣΣΔ εποχή) αλλά παρόλα αυτά καταφέρνει να μεταφέρει μια σταθερότητα στην επικοινωνιακή της εμφάνιση χωρίς να αντιλαμβάνεται το κοινό ότι και το ΚΚΕ προσπαθεί να αλλάξει / εκσυγχρονιστεί κατά κάποιο τρόπο και να απορροφήσει ένα πολιτικό arbitrage που εμφανίζεται λόγω των αναποφάσιστων.

- Ο κος Αλαβάνος ξαφνικά έγινε οικολόγος! Δεν διαφωνώ με την αριστερά. Κάθε άλλο μάλιστα. Η ύπαρξη της (όπως και του ΚΚΕ και των μικρών κομμάτων) είναι απαραίτητη. Με ενοχλεί όμως όταν βλέπω πολιτικούς να εκμεταλλεύονται ένα νέο trend μόνο και μόνο για να βρουν ένα όχημα να προσελκύσουν νέους ψηφοφόρους. Από πότε ο ΣΥΡΙΖΑ ενέταξε την οικολογική φωνή στην πολιτική τους ιδεολογία!

- Ο κος Καρατζαφέρης. Πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι πολιτικός με ετοιμότητα λόγου. Ίσως να βγει ο πιο κερδισμένος από την πολιτική αναταραχή που υπάρχει καθώς είναι στο μεταίχμιο να μπει στην βουλή ή όχι.

- Ο κος Παπαθεμελής νομίζω ότι εκφράστηκε χρησιμοποιώντας τα καλύτερα Ελληνικά! Είναι ωραίο να βλέπεις σήμερα (που η πολιτική έχει γεμίσει από "αναγνωρίσιμους" απλά και όχι καταρτισμένους) ανθρώπους να μιλούν με τέτοιο τρόπο που να σε χαροποιούν υπενθυμίζοντας σου πόσο πλούσια είναι η γλώσσα μας και πόσο περίτεχνα μπορείς να περιγράφεις οτιδήποτε!

- Γενική παρατήρηση είναι ότι τα μικρά κόμματα επιτίθενται στα μεγάλα και κυρίως στην ΝΔ. Ο λόγος είναι απλός. Με την ενίσχυση του αισθήματος πολιτικής ανικανότητας από τους μεγάλους, το εκλογικό σώμα θα στραφεί σε εναλλακτικές λύσεις και αυτό θα τους δώσει την δυνατότητα να ενισχύσουν την θέση τους.
Φωνή διαμαρτυρίας για απαίτηση αλλαγών? ΝΑΙ. Ας το αφουγκραστούν οι μεγάλοι να αλλάξουν πολιτική στάση.

Παρατήρηση:
- Λιάτσoς: Ερώτηση στον κο Παπανδρέου: " Από την θητεία σας σαν Υπουργός, τί ήταν αυτό που σας έκανε να νιώθετε πιο περήφανος?". Συγνώμη, όταν 10 εκατομμύρια Έλληνες είναι στημένοι στις οθόνες τους περιμένοντας τους δημοσιογράφους να κάνουν τις δύσκολες ερωτήσεις στους πολιτικούς και να τους κάνουν να δηλώσουν την "πραγματική" πολιτικ΄΄η που σκοπεύουν να εφαρμόσουν, ο κος Λιάτσος κάνει τέτοιες ερωτήσεις!?


- Χούχλη. Μπράβο της! Ευτυχώς που έχουμε και σοβαρούς δημοσιογράφους στην Ελλάδα και σώζουν την εικόνα όλων.

Εκλογές 2007 - Οι πιο ήσυχες αλλά και πιο κρίσιμες εκλογές

Οι φετινές εκλογές φαίνεται θα είναι από τις πιο ήσυχες που θα έχουμε γνωρίσει τα τελευταία χρόνια!
Παρ' όλα αυτά, θα είναι και οι πιο κρίσιμες. Με σοβαρότατα θέματα να απαιτούν επίλυση στο άμεσο μέλλον (βλέπε ασφαλιστικό, μεταρρυθμίσεις), η παρούσα κατάσταση με την πιθανότητα να εκλεγεί μια κυβέρνηση με οριακή υπεροχή στην βουλή δημιουργεί σοβαρή ανησυχία που θα έπρεπε να μας προβληματίζει όλους.
Τα προβλήματα θα επικαλεστούμε να τα αντιμετωπίσουμε αργά ή γρήγορα. Η διαφορά είναι ότι όσο πιο αργά τα αντιμετωπίσουμε, τόσο πιο επώδυνα θα τα επιλύσουμε (αν επιλυθούν).
Οι Έλληνες έχουν δείξει ότι πλέον έχουν "πολιτικά ωριμάσει" ( ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω) και δεν ψηφίζουν με συναίσθημα αλλά με λογική. Δεν παρασύρονται από τυποποιημένες πολιτικές εκφράσεις και υποσχέσεις και ζητάνε να δούνε σχεδίαση και οργανωμένες ομάδες πολιτικών προσώπων που μπορούν να αντιμετωπίσουν καταστάσεις...
Θα δούμε... η κάλπη θα δείξει....